Oorzaak en geschiedenis van Jan-Bart in de Comedy

Voor het comedy geweld van start zal gaan vrijdag, met de eerste aflevering van Comedy Casino Cup, wil ik eerst mijn comedy geschiedenis eens neerpennen.

Er zijn er momenteel maar weinig die weten dat ik ondertussen bezig ben met comedy, maar degene die het dan wel weten, vragen steeds hoe ik daarbij verzeild ben geraakt. Hieronder dus wat toelichting bij die vraag.

Wat zeker vermeld mag worden is dat ik als kind/puber al vaak met mijn vader meeging naar comedy voorstellingen. We gingen toen voornamelijk naar Kamagurka en Herr Seele. Als Studio Brussel luisteraar leerde ik zo ook – het ondertussen tot cult benoemde – Studio Kafka kennen. Daarin speelden naast Kamagurka, ook 3 mensen mee die ondertussen elk de top van de Vlaamse Stand Up Comedy hebben bereikt. We spreken hier over Piet “Etienne met het open verhemelte” Depraîtere, Gunter Lamoot en Bart “Freddy De Vadder” Vanneste. Ik denk dat Kamagurka en Piet Depraîtere de comedians waren die we samen het meest bezochten. Maar automatisch leer je op die optredens ook andere grapjassen kennen. En zo ben ik al van jongs af door comedy geïndoctrineerd (met een positieve connotatie).

Recentelijk ben ik afgestudeerd als Graduaat Elektronica. Vlak daarvoor mocht ik 3 maand stage lopen bij de VRT. Daar raakte ik gefascineerd door het ganse gebeuren rond videoproducties. Hierdoor schreef ik me bij het volwassenenonderwijs van SyntraWest in voor de richting “Realisator van Videoproducties”. Daar werd ons al gezegd dat als we eens de kans zagen om ergens een opname van mee te maken, we daar zeker voor moesten gaan. Nu bleken in diezelfde periode de inschrijvingen door te gaan voor een nieuw Canvas programma waarin men op zoek ging naar nieuw Vlaams Comedy talent. Dus wat denk ik? Waarom niet?!

Ik had in 2002 al eens de speechkampioenschappen van het Gentse Senioren Konvent gewonnen en was sindsdien elk jaar als jurylid buiten categorie mee blijven speechen (daar breng ik dit jaar trouwens verandering in). Dus waarom mij niet inschrijven voor die Canvas wedstrijd en eens zien hoe daar alles in zijn werk gaat…? We moesten “slechts” 2 minuten lang grappen brengen – hoe moeilijk kon het zijn om die 2 minuten gevuld te krijgen?

De dag voor de opnames had ik wel al enkele grappen opgeschreven, maar nog niet echt uitgewerkt. Die avond was er de openingscantus van het SK, maar die liet ik dan ook vroeger dan verwacht voor wat het was, teneinde nog wat verder na te denken over mijn ‘comedy optreden’ van de dag daarop. Thuisgekomen gooide ik een 10 à 11-tal grappen bijeen, probeerde die enkele keren vlot na elkaar op te zeggen en ging dan slapen. In alle eerlijkheid moet hier vermeld worden dat ik ’s ochtends bij het ontwaken toch nog heb getwijfeld of ik er wel mee zou doorgaan. Uiteindelijk heeft mijn nieuwsgierigheid het gewonnen op de twijfels die ik had, en ben ik 5 minuten te laat richting wedstrijd vertrokken.

Aan het Gentse ICC stonden nog een paar mensen, maar toen bleek dat we aan de verkeerde deur stonden te wachten. Ik was dus al gelukkig niet de enige die te laat was. Binnengekomen in het Casino kregen we direct een contractje in ons handen, en mochten we ons in een zaaltje zetten om te wachten tot alles getekend en in orde was gebracht voor de opnames. Daar leerde ik trouwens Veerle Malschaert en Armando Dios kennen. Ik had geen flauw benul wie die mensen waren, maar achteraf bleken dat dus beiden mensen te zijn die uit de actieve showbizz komen. Om het verhaal niet verder te rekken, ik mocht op en ik ging terug af. Ik werd niet afgebroken (in tegenstelling tot het overgrote deel van onze groep), maar mijn grappen werden in het algemeen gewoon “te flauw” bevonden. Iets waar ik trouwens nog steeds geen probleem mee heb. Ik was zelf ook maar tevreden over één van m’n elf gebrachte grappen, ik had totaal geen podiumervaring en ik had geen directe reserve om de 5 minuten te kunnen vullen die in de 2de ronde noodzakelijk waren. Kortom, gewoon een leuke ervaring. Mijn deelname aan dat programma heb ik lang aan niemand verteld.

2 weken voor Wapenstilstand vertelde mijn moeder over een advertentie die ze gelezen had over een gedichtenslag. Een voorronde die doorging in Staden. Ik kreeg het idee om grappen in rijmvorm om te zetten en me voor die voorronde in te schrijven. Wederom niet met de bedoeling om te winnen, maar om podiumervaring op te doen en om te zien hoe het publiek reageerde. Ik ging aan het werk, schreef in totaal 23 grapdichten en bracht er daarvan op 11 november 2006 2 keer 9. Uiteindelijk bereikte ik mijn doel: er werd gelachen. Door de jury werd ik als ‘buiten categorie’ beoordeeld. Alhoewel ik na de wedstrijd van een jurylid te horen kreeg dat ik er zeker mee moest doorgaan en een ander jurylid tijdens de wedstrijd zelf al zei dat er een “plusje” achter mijn naam stond. Het was daar dat ik leerde dat het grapdichten vaker gebeurde dan gedacht en dat Vlaanderen zelfs een grote naam heeft: Denis Nowé. Die naam opende op slag een nieuwe wereld voor mij en hem aan de slag te zien was een verrijking voor mij. Een Vlaams stand up puntdichter. Ook aanwezig op die wedstrijd was Armando Dios, die er ook bij was voor dat Canvas programma. Hij haalde het en mocht trouwens naar de halve finale. Die avond vertelde ik voor het eerst aan enkele familieleden dat ik aan dat Canvasprogramma had meegedaan.

In augustus volgde ik een weekendworkshop rond Basis videomontage bij Wisper. Ik was al een tijdje op zoek gegaan naar dergelijke workshops en richtingen voordat ik me bij Syntra had ingeschreven, en kwam zo bij Wisper terecht. Het was een aangename workshop en de manier van omgaan bij Wisper beviel me wel. Via een brochure vernam ik dat ze ook een weekendcursus stand up comedy planden. Dus ik schreef me in en mocht op zaterdag 25 en zondag 26 november 2006 bij Bert Gabriëls in de leer. Er werden ons wat basisbeginselen en mogelijke schrijfmethodes uit de doeken gedaan om grappen te schrijven en we mochten al eens voor onze groep “performen”. Op het einde van de laatste les stelde medecursist Erwin Bohyn voor om eens - samen met degenen uit de workshop die dat zagen zitten - op te treden in Leffinge. En dat in cultureel centrum De Zwerver, waar hijzelf programmator is. We gingen akkoord, we gingen uit elkaar en er werd verder digitaal afgesproken.

Op vrijdag 12 januari 2007 was het dan zover. Mijn eerste officiële stand up comedy optreden. Samen met 4 andere cursisten en onze comedy docent mochten wij voor een bijna volledig gevulde zaal onze eerste passen zetten in de humoristische wereld. En dat in aanschouwing van om en bij de 250 aanwezige Leffingenaren. Ik mocht na het optreden besluiten, dat ik voor een beginner zeker geen slecht materiaal had en er werd op een 2-tal puntdichten na, constant gelachen. Ik was een gelukkig beginner.

En vanaf toen is de bal aan het rollen gegaan. Ik werd gecontacteerd door Stef Vanpoucke die op zijn beurt getipt was door iemand uit de zaal die de programmatie verzorgt van de Paulusfeesten te Oostende. Ik schreef me in voor onder andere improvisatielessen bij Wisper en een comedy workshop bij Nigel Williams. Ik zocht op het internet nog meer try out locaties en probeer zo een vervolg te breien aan wat eigenlijk heel klein en onbenullig is begonnen…

Hoe alles verderging en veel meer staat te lezen op mijn internet Blog op http://apostel13.blogspot.com/.